ME SERCE, WIERNY PRZYJACIEL W UDRĘCE,
ME SERCE, BRAT W BOLEŚCI,
OMDLEWAJĄCE Z ŻALU, GDY Z NIEGO WYPŁYWAJĄ TE SŁOWA.
TERAZ GDY KRWAWE OSTRZE TRZYMAM W DŁONIACH,
SPLAMIONYCH POSOKĄ,
BÓLEM I STRACHEM,
WIDZĘ TO WSZYSTKO CO UTRACIŁAM A BYŁO MI DROGIE...
TERAZ GDY JESTEM WĘDROWCĄ,
I DUSZĄ SPRAGNIONĄ MIŁOŚCI,
SZUKAM MIEJSCA BY SPOCZĄĆ I SKRYĆ RANY SERCA,
WĘDRUJĄC PRZEZ LABIRYNT SMUTKU.
I CZUJĘ JAK WPADAM W PUŁAPKĘ,
BO NIEMA DLA MNIE JUTRA,
DLA WOJOWNIKA, KTÓRY JEST JUŻ PRZESZŁOŚCIĄ.
 | Strona: 1 / 1 strony: [1] |
 | Strona: 1 / 1 strony: [1] |
|
